Nominal Forms
Infinitive: to disoblige
Participle: disobliged
Gerund: disobliging
Transitiviness: transitive
Hyphenation: dis`o*blige"
Indicative
Present
| I | disoblige |
| thou | disoblige(e)st |
| he;she;it | disobligeth; disobliges |
| we | disoblige |
| ye | disoblige |
| they | disoblige |
Preterit (Past)
| I | disobliged |
| thou | disobliged(e)st |
| he;she;it | disobliged |
| we | disobliged |
| ye | disobliged |
| they | disobliged |
Subjunctive
Present
| I | disoblige |
| thou | disoblige |
| he;she;it | disoblige |
| we | disoblige |
| ye | disoblige |
| they | disoblige |
Preterit (Past)
| I | disobliged |
| thou | disobliged(e)st |
| he;she;it | disobliged |
| we | disobliged |
| ye | disobliged |
| they | disobliged |
Imperative
| thou | disoblige |
| ye | disoblige |